چاووشیخوانی، بیش از آنکه یک سنت آوازی باشد، نظامی جامع از پیوندهای اجتماعی و معنوی است که در قلب تپنده کویر یزد، زیارت را از یک سفر ساده به یک رخداد هویتبخش تبدیل کرده است. این میراث ناملموس که سالهاست آیینهای بدرقه و استقبال زائران را با نغمههای مذهبی عجین کرده، اکنون در گذر از تغییرات زیست شهری، نیازمند بازخوانی و احیایی دوباره برای انتقال به نسلهای آینده است.
