به گرارش خبرنگاران گروه فرهنگ، هنر و رسانه گزارش خبر، ناصر غلامی هوجقان، خبرنگار، عکاس، نویسنده و فعال حوزه روابط عمومی و ارتباطات، بیش از دو دهه از فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه رسانه، حوادث، امداد و نجات، ورزش‌های رزمی، فرهنگ و هنر سپری کرده است. مسیر کاری او از خبرنگاری و ثبت رویدادهای اجتماعی آغاز شده و در ادامه با مسئولیت‌های متعدد در روابط عمومی رشته‌های رزمی، فعالیت‌های فرهنگی و سینمایی و حضور در جایگاه مشاور رسانه‌ای، مشاور نویسنده و مشاور کارگردان توسعه یافته است. او معتقد است رسانه تنها ابزار انتقال خبر نیست، بلکه حلقه ارتباط میان مردم، سازمان‌ها، ورزشکاران و فعالان فرهنگی و هنری است.
در گفت‌وگویی تفصیلی با ناصر غلامی هوجقان، درباره مسیر ورود او به خبرنگاری، تجربه‌های امدادی، عکاسی، مدیریت روابط عمومی ورزش‌های رزمی و فعالیت‌های تازه‌اش در حوزه سینما و مشاوره رسانه‌ای گفت‌وگو کرده است.
از علاقه به نوشتن تا ورود به دنیای خبرنگاری
ابتدا خودتان را معرفی کنید و بفرمایید فعالیت حرفه‌ای شما از کجا آغاز شد؟
ناصر غلامی هوجقان: ناصر غلامی هوجقان هستم، متولد ۱۲ فروردین ۱۳۵۶ در آبادان و ساکن تبریز. علاقه من به نوشتن، ثبت اتفاقات و فعالیت‌های رسانه‌ای از دوران نوجوانی شکل گرفت. از همان سال‌ها به خبر، مقاله‌نویسی، عکاسی و موضوعات اجتماعی علاقه داشتم و به‌تدریج این علاقه به یک مسیر حرفه‌ای تبدیل شد.
در ادامه، آموزش‌های مرتبط با خبرنویسی را در جهاد دانشگاهی آذربایجان شرقی دنبال کردم و با ورود به عرصه رسانه، فعالیت خود را در حوزه‌های مختلف خبری گسترش دادم. خبرنگاری، گزارشگری، عکاسی خبری، نویسندگی و فعالیت در بخش‌های مدیریتی خبر از جمله تجربه‌هایی است که در طول این سال‌ها دنبال کرده‌ام.
برای من خبرنگاری فقط انتقال یک رویداد از نقطه‌ای به نقطه دیگر نیست؛ خبرنگار باید بتواند واقعیت‌های جامعه را با دقت، مسئولیت‌پذیری و رعایت اصول حرفه‌ای به مخاطب منتقل کند.
چه چیزی باعث شد خبرنگاری را به‌عنوان مسیر اصلی فعالیت خود انتخاب کنید؟
غلامی هوجقان: علاقه به مردم و مسائل جامعه، مهم‌ترین انگیزه من بود. همیشه دوست داشتم اتفاقاتی را که در اطرافمان رخ می‌دهد ثبت کنم و درباره موضوعاتی بنویسم که شاید کمتر دیده می‌شوند.
خبرنگاری حرفه‌ای است که نیاز به صبر، دقت، جسارت، مطالعه و مسئولیت‌پذیری دارد. گاهی یک خبر ساده می‌تواند زمینه توجه مسئولان به یک مشکل اجتماعی را فراهم کند یا صدای فردی باشد که امکان بیان مشکلات خود را ندارد.
در طول سال‌ها تلاش کرده‌ام در حوزه‌های مختلف اجتماعی، شهری، فرهنگی، ورزشی، گردشگری و حوادث فعالیت کنم و نگاه خود را به یک موضوع محدود نکنم.
عکاسی؛ ثبت لحظه‌هایی که با کلمات روایت نمی‌شوند
عکاسی چه جایگاهی در فعالیت حرفه‌ای شما دارد؟
غلامی هوجقان: عکاسی برای من مکمل خبرنگاری است. گاهی یک تصویر می‌تواند بخشی از واقعیت را منتقل کند که توضیح آن در چندین پاراگراف هم دشوار باشد.
در عکاسی خبری، ثبت لحظه اهمیت زیادی دارد؛ اما در کنار آن باید به صحت، زمان، مکان و شأن انسانی افرادی که در تصویر حضور دارند نیز توجه کرد.
در سال‌های فعالیت رسانه‌ای، عکاسی از رویدادهای اجتماعی، حوادث، فعالیت‌های ورزشی، طبیعت، جاذبه‌های گردشگری و فرهنگ بومی از جمله زمینه‌هایی بوده که به آن پرداخته‌ام.
به‌ویژه در حوزه گردشگری، معتقدم عکاسی می‌تواند ظرفیت‌های کمتر شناخته‌شده مناطق مختلف را به جامعه معرفی کند. بسیاری از جاذبه‌های طبیعی، تاریخی و فرهنگی کشور ما هنوز آن‌طور که شایسته است دیده نشده‌اند.
امداد و نجات؛ تجربه‌ای فراتر از خبرنگاری
یکی از بخش‌های متفاوت سوابق شما، فعالیت در حوزه امداد و نجات است. چگونه وارد این حوزه شدید؟
علاقه به کمک به دیگران از انگیزه‌های اصلی من برای ورود به حوزه امداد و نجات بود. از سال ۱۳۷۹ فعالیت‌هایی را در جمعیت هلال‌احمر تبریز دنبال کردم و در دوره‌های مرتبط با امداد و نجات، کمک‌های اولیه و فعالیت‌های میدانی حضور داشتم.
تحصیلات و آموزش‌های من در حوزه مدیریت عملیات امداد و نجات نیز در همین مسیر قرار دارد. در کنار فعالیت‌های رسانه‌ای، تجربه حضور در حوزه امداد جاده‌ای، فعالیت‌های مرتبط با امداد هوایی و مستندسازی حوادث را به دست آوردم.
این تجربه برای من بسیار ارزشمند بود؛ زیرا در امداد و نجات، موضوع فقط مشاهده یک حادثه نیست، بلکه گاهی ثانیه‌ها در حفظ جان انسان‌ها اهمیت دارند.
آیا پیش آمده است که در یک حادثه میان مسئولیت خبرنگاری و امدادرسانی قرار بگیرید؟
فناوری، سرعت تولید و انتشار محتوا را افزایش داده است؛ اما این موضوع به معنای کاهش اهمیت خبرنگار حرفه‌ای نیست.
امروز هر فردی می‌تواند تصویری منتشر کند یا متنی بنویسد، اما تشخیص صحت اطلاعات، بررسی منابع، شناخت زمینه رویداد و رعایت اصول اخلاقی همچنان به تجربه و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد.
هوش مصنوعی نیز می‌تواند ابزار مفیدی برای دسته‌بندی اطلاعات، تحلیل داده‌ها، ویرایش و افزایش سرعت تولید محتوا باشد؛ ولی نباید جایگزین بررسی انسانی و مسئولیت حرفه‌ای خبرنگار شود.
در حوزه روابط عمومی نیز مجموعه‌هایی موفق‌تر خواهند بود که از ظرفیت رسانه‌های دیجیتال در کنار ارتباطات واقعی و اعتمادسازی استفاده کنند.
نگاه به آینده و ادامه مسیر حرفه‌ای
مهم‌ترین هدف شما برای ادامه فعالیت در حوزه رسانه، ورزش و سینما چیست؟
هدف من ادامه فعالیت حرفه‌ای در حوزه‌هایی است که سال‌ها برای آن‌ها وقت گذاشته‌ام. خبرنگاری همچنان بخش اصلی هویت کاری من است و در کنار آن، توسعه فعالیت‌های روابط عمومی، ارتباطات فرهنگی، عکاسی و همکاری در پروژه‌های سینمایی را دنبال می‌کنم.
دوست دارم تجربه‌هایی که در این سال‌ها به دست آورده‌ام در اختیار نسل جوان‌تر قرار بگیرد؛ به‌ویژه افرادی که علاقه‌مند به خبرنگاری، عکاسی، روابط عمومی و فعالیت‌های فرهنگی هستند.
همچنین امیدوارم بتوانم در معرفی ظرفیت‌های گردشگری، فرهنگی و ورزشی آذربایجان شرقی نقش مؤثرتری داشته باشم.
اگر بخواهید مسیر بیش از دو دهه فعالیت خود را در چند جمله خلاصه کنید، چه می‌گویید؟
برای من همه این حوزه‌ها به یکدیگر ارتباط دارند. خبرنگاری، ثبت واقعیت‌هاست؛ عکاسی، روایت تصویری آن‌هاست؛ امدادگری، مسئولیت در برابر جان انسان‌هاست؛ روابط عمومی، ایجاد ارتباط و اعتماد است و فعالیت فرهنگی و سینمایی، فرصتی برای انتقال اندیشه و روایت زندگی انسان‌هاست.
ممکن است عنوان مسئولیت‌ها متفاوت باشد، اما وجه مشترک آن‌ها تلاش برای ارتباط بهتر با جامعه و انجام مسئولیت حرفه‌ای است.
چه پیامی برای خبرنگاران جوان و علاقه‌مندان به روابط عمومی دارید؟
به جوانانی که وارد این مسیر می‌شوند توصیه می‌کنم پیش از هر چیز مطالعه کنند، مهارت بیاموزند و اخلاق حرفه‌ای را جدی بگیرند. خبرنگاری فقط داشتن صفحه در شبکه‌های اجتماعی یا انتشار چند خبر نیست. این حرفه به دانش، تجربه، دقت و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد.
در روابط عمومی نیز نباید تنها به انتشار اخبار مثبت یک مجموعه بسنده کرد. روابط عمومی موفق باید ارتباطی واقعی، شفاف و دوسویه با مخاطبان برقرار کند.
از همه کسانی که در این سال‌ها در مسیر فعالیت‌های رسانه‌ای، ورزشی، فرهنگی و اجتماعی همراه و پشتیبان من بوده‌اند، سپاسگزارم. امیدوارم همچنان بتوانم با قلم، دوربین و تجربه‌ای که به دست آورده‌ام، در خدمت جامعه باشم.
از اینکه وقت خود را در اختیار ما قرار دادید سپاسگزاریم و برای شما در ادامه فعالیت‌های رسانه‌ای، فرهنگی، ورزشی و سینمایی آرزوی موفقیت داریم.
من هم از شما سپاسگزارم و امیدوارم رسانه‌ها بیش از گذشته به معرفی ظرفیت‌های انسانی، فرهنگی و اجتماعی کشور توجه کنند.
