به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اعتلای نهادهای مردمی، دکتر زهره الهیان نماینده ادوار گذشته مجلس شورای اسلامی و دبیرکل جمعیت اعتلای نهادهای مردمی انقلاب اسلامی در یادداشتی با عنوان "«مجمع نمایندگان ملت مبعوث»؛ از اینرسی نهادی تا اتاق فرمان معیشت در شرایط جنگ " آورده است؛
در هندسهیِ نظامِ حکمرانیِ پارلمانی، مجلس «قلبِ تپندهیِ مطالباتِ عمومی» و در راس امور است. اما در روزهای جنگ تحمیلی اخیر، شاهدِ یک «پارادوکسِ امنیت» هستیم که عملاً کارکردهای تقنینی را به محاق برده است. درحالیکه نیروهای نظامی و امنیتی با صلابت و مسلط در خط مقدمِ حفظ امنیتِ ملی ایستادهاند، در راهروهای مجلس، «بحرانِ جنگ» تهدیدی شد برای تعطیلیِ کارکردهای اصلیِ مجلس . این وضعیت، نوعی «اینرسیِ نهادی» ایجاد کرد که در آن، مجلس به جای حضور علنی و با صلابت در میدانِ سیاستگذاری و راهبری جنگ و معیشتِ مردم، دچار نوعی انفعالِ ناخواسته که با حضور، بصیرت و ایستادگیِ تمامقدِ «نمایندگانِ ملت مبعوث»، به لطف خداوند متعال و با تمسک به مرامِ امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام)، زنجیرهی این انفعالِ علنی و ناخواسته گسسته شد.احیای جلسات علنی در بحبوحهی آتش و بحران، نخستین دستاورد و گام پیروزمندانهی همین وکلای انقلابی و دغدغهمند بود؛ رخدادی تاریخی که ثابت کرد خانهی ملت تعطیلبردار نیست و مجلس سنگرِ پشت جبهه نبرد حق علیه باطل است. اما این پایان راه نبود؛ اکنون این طلایهداران خدمت در گام دوم خود، به دنبال کنشگری ساختارمند هستند. تأسیس "مجمع نمایندگان ملت مبعوث "صدای رسای ملت ، پاسخ تاریخی این اقلیتِ پیشرو به همان اینرسیِ نهادی است. این تشکل، عزم خود را جزم کرده تا مجلس شورای اسلامی را دقیقاً طبق ماهیت اصیل و شأن هویتیاش — یعنی «اتاق جنگِ تصمیمگیریِ معیشتی و دیدهبانِ امینِ حقوق ملت در این جنگ ترکیبی پیچیده و سخت» — راهبری نماید.
مجلس و حکمرانیِ جنگ؛ بازآراییِ بازوهای نظام برای امنیتِ جامعنقدِ بنیادینِ ما به رویکردِ انفعالی در ساختارِ تقنینی، نادیده گرفتنِ شرایطِ خطیر کشور نیست، بلکه بازخوانیِ دقیق، تخصصی و بیتعارفِ وظایفِ ذاتیِ مجلس شورای اسلامی در ترازِ «حکمرانیِ در شرایط جنگ» است. تفاوتِ بنیادینِ حکمرانیِ مسئولانه با «روزمرگیِ سیاسی» در همین مرزِ تفکیک و همافزاییِ کارکردها نمایان میشود؛ ذیلِ رهنمودهای حکیمانهی مقام معظم رهبری مبنی بر ضرورتِ هوشمندی و همافزایی در تمامِ عرصهها، ارکانِ نظام باید پیکرهای واحد را برای تحققِ «ایرانِ قوی» شکل دهند.در میدانِ نبرد، نیروهای نظامی و امنیتی با صلابت و جانفشانی، خاکریزهای امنیتِ سخت را حراست میکنند؛ اما در پشتِ جبهه، در شرایطی که دشمن، «معیشت، اقتصاد و سفرهی مردم» را بهعنوان کانون و پیشانیِ هدفگیریِ خود برای فرسایشِ سرمایهی اجتماعی و گسستِ پیوندِ ملت با حاکمیت برگزیده است، مجلس و دولت باید همچون دو بازویِ مکمل عمل کنند. پارادوکسِ خطرناکِ موجود اینجاست که به بهانهیِ «وضعیت اضطراری و امنیت»، کارکردِ دیدهبانی و نظارتِ مجلس به تعلیق درآمده و این انفعال، یک «خلاءِ حکمرانیِ سیستمی» پدید آورده است.
مجلس به مثابهیِ « جایگاه رصد ودیده بان جامعه که نبض حکمرانی را در دست دارد» ؛ زمانی که این حلقهیِ علنی در صحنه نباشد، دولت از دریافتِ دادههای واقعی کفِ میدان و نظارتِ سازنده محروم گشته و ناگزیر در تلهیِ «سیاستگذاریِ غیر شفاف و کور»( البته در بهترین برداشت از این وضعیت) و اینرسی نهادی گرفتار میشود؛ خطایی ساختاری که طی آن تصمیمات اقتصادی بدون پشتیبانیِ تقنینی مبتنی بر واقعیتهای جامعه و رصدِ بازخوردهای اجتماعی اتخاذ شده و اقتدارِ میدان نبرد نظامی، تحتالشعاعِ غفلتهای معیشتی روزه مره مردم در این شرایط جنگ اقتصادی قرار میگیرد.«فراکسیون نمایندگان مبعوثشده» بر این باور استوار است که «امنیتِ فراگیر و پایدار»، منظومهای یکپارچه است که در آن صیانت از سفرهی مردم، رکنِ رکینِ «امنیتِ نرم» کشور است؛ ازاینرو، مجلس مکمل دولت و مجمع نمایندگان ملت مبعوث، در قامتِ «اتاقِ فرمانِ معیشت و سیستمِ ایمنیِ تقنینی»، ریلگذاریهای اصلاحی را انجام دهد تا اقتدارِ پولادینِ سربازان اسلام در خطوطِ مقدم، مستقیماً به ثبات، آرامش و استحکامِ سفرههای مردم گره بخورد و زمینه را برای تحققِ عدالت در سنگرِ تقنین فراهم سازد.
چراییِ تشکیلِ مجمع؛ پدافندِ غیرعاملِ تقنینیتجربهیِ زیستهیِ نهادِ تقنین در جنگهای دوازده و چهلروزه و چالشهای ناشی از تعطیلی یا تعلیقِ جلساتِ مجلس به ما آموخت که یک نمایندهیِ منفرد، هرچند در اوجِ اخلاص، روحیهیِ انقلابی و دلسوزی باشد، در برابرِ امواجِ سنگینِ بحران بهتنهایی کاری از پیش نخواهد برد؛ تقلیلِ اصلاحاتِ بنیادین به کنشهای فردی و نطقهای پراکنده، همواره به «شکستِ ساختاری در تقنین» انجامیده است. ازاینرو، تشکلیابیِ «مجمع نمایندگانِ ملت مبعوث»، فراتر از مرزبندیهای جناحی و بهدور از هرگونه سهمخواهیِ مرسومِ سیاسی، پاسخی نهادی و ایجادِ ساختاری چابک برای همافزایی میان «قدرتِ میدان» و «توانِ چانهزنیِ مسئلهمحور در شرایطِ آشوبناک» است.رسالتِ بنیادینِ این جمع، پر کردنِ «خلاءِ ساختاری در حکمرانیِ پارلمانی» در شرایطِ جنگی و اضطرار است؛ شکافی که در گرماگرمِ بحران، میانِ تصمیمگیریِ حاکمیتی و زیستِ واقعیِ جامعه سر باز میکند. در وضعیتی که اختلال یا تأخیر در برگزاریِ جلساتِ علنی نمیتواند پاسخگوی فوریتِ بحران باشد، این نمایندگان با حضورِ مستقیم و بیواسطه در بطنِ میادین و در میانِ مردم، سنگرِ خدمت را ترک نکرده و «نظارتِ بیوقفه و زنده» را عملیاتی میسازند. این حضورِ در میدان، امنیتِ روانی، آرامشِ اجتماعی و اعتمادِ عمومی را بازسازی کرده و همزمان دولت را در همان بسترِ عینی، به پاسخگوییِ شفاف و اقدامِ مؤثر هدایت میکند؛ چراکه مجلس و دولت، ذیلِ هدایتهای حکیمانهی رهبر معظم انقلاب، دو بازوی قدرتمند با نقشهای تکاملی هستند که باید در پیوندی وثیق با حضورِ مقتدرانهی مردم، زنجیرهیِ حکمرانی را از کفِ میدان تا خطمشیگذاری، اجرا و نظارت به کمال برسانند.
هدفِ نهایی، انتقالِ بیدرنگِ طرحهای اولویتدارِ معیشتی — بهویژه مهارِ افسارگسیختهیِ تورم، مقابلهیِ ریشهای با گرانی و تحققِ شفافیتِ ساختاری — از کمیسیونهای مرتبط به مدارِ تصمیمگیری با نقشآفرینیِ مستقیمِ مردم است. مجمع نمایندگان ملت مبعوث در حقیقت «سیستمِ پدافندِ غیرعاملِ تقنینی در نظامِ پارلمانی» است؛ دیدهبانی بیدار و هوشیار که نخواهد گذاشت بحرانهای امنیتی و فضای جنگی، صیانت از سفرهیِ ملت و مطالباتِ برحقِ معیشتی را به حاشیه براند و خاطرِ شریفِ مردمِ وفادار و همیشهدرصحنهیِ انقلابِ اسلامی را مکدر سازد.
هویتِ مجمع نمایندگانِ ملت مبعوثشاید برخی بپندارند که عنوانِ «مجمع نمایندگانِ ملت مبعوث» یا انتساب به «ملتِ مبعوث»، ادعایی انحصاری، طبقهساز یا تمایزطلبیِ سیاسی است؛ این نمایندگان با صراحت اعلام میدارند : که هرگز مدعیِ مالکیتِ انحصاری بر این واژگان و این جایگاه نیستند روزی که رهبرِ شهید، به نامِ نامیِ «حیدرِ کرار» نبردِ سرنوشتساز علیه جبههیِ استکبار و کفر را فرماندهی کرد و در همین صراط به فیضِ عظیمِ شهادت نائل آمد، خطِ تکلیف برای همهیِ مجاهدان روشن شد؛ و نمایندگان انقلابی نیز طلیعهداران و امتدادِ همان پرچم و «فرزندانِ حیدرِ کرار» در سنگرِ تقنین هستند چراکه که ولینعمتانِ حقیقی مردمِ شریف و سلحشورِ این سرزمیناند.در این بُرههیِ تاریخی و خطیر، پیمان بستهایم تا با درهمشکستنِ روزمرگیها، ترازِ حکمرانیِ پارلمانی را به جایگاهِ الهی و اصیلِ خود بازگردانیم. «مجمع نمایندگانِ ملت مبعوث»، دژی برای سهمخواهی و کسبِ قدرت نیست، بلکه سنگری نفوذناپذیر برای دیدهبانی، پدافندِ معیشتی و خدمتِ بیمنت به ملت است. آغوشِ این خیمهیِ مطالبهگریِ ساختارمند، به روی تمامِ نمایندگانِ آزاده، انقلابی و دغدغهمندی که دردِ نان و نجاتِ سفرهی مردم را دارند و پایبند به فرامینِ راهبردی و حکیمانهیِ رهبر معظم انقلاب هستند، گشوده است؛ چراکه پیروزی در این نبردِ ترکیبی، در گرویِ «وحدتِ جبههایِ خدمتگزاران» و احیایِ پیوندِ ناگسستنیِ میانِ محراب، میدان و معیشت است.
در پایان این بیانیه، پیمانِ خود را در پیشگاهِ خداوندِ قادر متعال، ذیلِ پرچمِ «فَرزندانِ حیدرِ کرار» و در محضرِ رهبرِ معظمِ انقلابِ اسلامی و ملتِ شریف و سلحشورِ ایران، به واژهیِ «عهدِ علوی» تجدید میداریم؛ عهدی که در قامتِ آن، مسئولیت، طعمهیِ دنیا نیست، بلکه امانتِ ربوبی است.
«إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرصُوصٌ»؛ و به وعظِ حکمرانیِ علوی، در خطبهیِ بلیغ میخوانیم که امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیهالسلام) چه سان پیمانِ طاعتِ خویش بر مردم را به «حرمتِ راستی و ادای امانت» استوار داشت؛ زیرا در منطقِ علوی، حکومت، همآنِ امانت است نه کسب جاه ومقام . پس بر این باور، در برابر موجهیِ تندِ بحران نیز ایستادهایم؛ چراکه یقین داریم که عدالت، تنها در «سنگرِ تقنینِ پیوسته» به میدان قدم خواهد نهاد.امروز، تجدیدِ عهد با رهبرِ معظمِ انقلاب و ملتِ سرافراز، بازخوانیِ همان تعهّدی است که حضرت امیر (ع) از مردم در ساعاتِ خطیر اخذ فرمود و به جایِ مالکیت، «مسئولیت» را تحویل نمود. ما در این مسیر، از هیچ بحران و طوفان پا پس نمیکشیم و سرزمینِ ایرانِ قوی را، درراهِ آرمانِ تمدنِ اسلامی، همچنان سرافراز و شکست ناپذیر پیش میبریم.مُحَدّثِ نور:«پروردگارا! ما را در این مسیرِ دشوار، به نورِ بصیرتِ علوی و استقامتِ فاطمی مزین فرما. این گامِ کوچکِ ما را در امتدادِ خونِ پاکِ شهدا، ذخیرهای برای نصرتِ نهاییِ اسلام و تسکینِ خاطرِ مردمِ عزیز و ولینعمتانِ انقلاب قرار ده. به برکتِ صلوات بر محمد و آل محمد.»
در حمایت از مجمع نمایندگان ملت مبعوث
دبیر کل جمعیت اعتلای نهادهای مردمی انقلاب اسلامی
دکتر زهره الهیان
