فرهنگ حسینی

ظهرِ عاشورا که از راه می‌رسد، میدانِ امامزاده عبدالله بافق، دیگر تنها یک میدان نیست؛ گویی صحرایِ نینواست که در قلبِ کویرِ یزد بازآفریده می‌شود. در لحظاتی که آسمان به رنگِ اندوه درمی‌آید، شعله‌هایِ خیمه‌سوزان، قصهٔ پرغصهٔ غربتِ خاندانِ وحی را بر بومِ خاطراتِ عزاداران نقش می‌زند تا مرز میانِ تاریخ و امروز، در دایره‌ای از آتش و اشک، درهم شکسته شود
وقتی خورشیدِ ظهرِ عاشورا در اوجِ خود می‌ایستد، بافقی‌ها در جوارِ حرمِ امامزاده عبدالله (ع)، به یادِ لحظاتِ ناتوان‌کنندهٔ پس از شهادتِ خورشیدِ کربلا، دست به کارِ روایتی نمادین می‌شوند.

همدلی و خلوص مردم عراق در مسیر راهپیمایی در دنیا بی نظیر است، مردم عراق جلوه ای فوق العاده از همدلی و خلوص را در تمام عالم به نمایش گذاشتند.

در دل کویر مرکزی ایران، جایی در منطقه سبزدشت بافق، آیینی کهن و پرشور هر ساله در ایام محرم برگزار می‌شود؛ آیینی به نام «جوشِ دوره» که نه‌تنها نمادی از عزاداری برای امام حسین (ع) است، بلکه میراثی فرهنگی و اجتماعی برای مردم این دیار به شمار می‌رود. این سبک عزاداری که ریشه در قرن نوزدهم دارد، به‌صورت خاص در روستاهای سبزدشت بافق و برخی مناطق همجوار در استان کرمان مانند خرمدشت کوهبنان برگزار می‌شود