سمینارکشوری

هنردرمانی به معنای بهره‌گیری از نقاشی، رنگ، فرم، تصویر، حرکت، نمایش یا هر شکل بیان خلاقانه برای درک دنیای درونی انسان است. در این رویکرد، فرد لازم نیست هنرمند باشد یا اثری زیبا خلق کند. آنچه اهمیت دارد، کیفیت هنری اثر نیست؛ بلکه این است که آن تصویر، رنگ یا شکل، بازتابی از درون فرد باشد که شاید از طریق کلام پنهان می‌ماند.
ریشه این مسئله در توقف رشد مشترک است. ما انسان‌ها پویا هستیم؛ نیازهای منِ امروز، همان نیازهای پنج سال پیش نیست. اگر زوج‌ها نسبت به دنیای درونی یکدیگر کنجکاوی نداشته باشند، رابطه دچار ایستایی می‌شود. مشکل اصلی، کمبود عشق نیست، بلکه به‌روزرسانی نکردن زبان عشق است. وقت کیفی یا تایید کلامی!؟ کدام‌یک در این مقطع از زندگیِ مشترک شما، سوختِ عاطفیِ بیشتری تولید می‌کند؟