هنردرمانی به معنای بهرهگیری از نقاشی، رنگ، فرم، تصویر، حرکت، نمایش یا هر شکل بیان خلاقانه برای درک دنیای درونی انسان است. در این رویکرد، فرد لازم نیست هنرمند باشد یا اثری زیبا خلق کند. آنچه اهمیت دارد، کیفیت هنری اثر نیست؛ بلکه این است که آن تصویر، رنگ یا شکل، بازتابی از درون فرد باشد که شاید از طریق کلام پنهان میماند.