امتناع یکماهه بانک صنعت و معدن از تسویه تعهدات مربوط به اعتبار اسنادی (LC) و براتهای اسنادی سررسیدشده، بزرگترین پروژه فولادی بخش خصوصی استان یزد را در آستانه یک بحران تولیدی جدی قرار داده است
هرچه افق دید تصمیمگیران و تصمیم سازان کشور وسیعتر و انتظارات از ظرفیتهای بومی و محلی جامعتر و فراگیر تر باشد، ثبات شغلی و سودآوری ناشی از آن افزونتر خواهد شد. تحقق این هدف، پیش از هر چیز نیازمند نگاهی کلان، آگاهانه و فراملی و حتی بینالمللی به ظرفیت ها و توانمندیهای بومی و منطقهای است.
بازده اوراق دولتی در اقتصادهای بزرگ جهان همزمان با جهش قیمت نفت، تشدید نگرانیهای تورمی و افزایش ریسکهای ژئوپلیتیکی به بالاترین سطوح چند سال اخیر رسید؛ شرایطی که میتواند هزینه تأمین مالی دولتها و شرکتها را برای مدت طولانی بالا نگه دارد.
محدودیت کیفیت سنگآهن هند در حالی به چالشی فزاینده برای توسعه صنعت فولاد این کشور تبدیل شده که دهلینو قصد دارد ظرفیت تولید فولاد خام خود را تا سال ۲۰۳۵ به ۴۰۰ میلیون تن برساند؛ هدفی که نیاز هند به سنگآهن با عیار و کیفیت بالاتر را بیش از پیش افزایش خواهد داد.
در شرایطی که کسبوکارها با چالشهای اقتصادی، تغییرات اجتماعی و تحولات فناوری روبهرو هستند، نقش مدیران صنفی، اتحادیهها و بخش خصوصی در حمایت از فعالان اقتصادی بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است. مسیح ناطقی، پیشکسوت حوزه اصناف و بازرس اتحادیه خرازی و لوازم ورزشی کرج، در گفتوگو با شبکه خبری مدیران نابغه، درباره نقش خلاقیت در مدیریت واحدهای صنفی، حمایت اتحادیهها از کسبوکارها، ضرورت تقویت بخش خصوصی، ویژگیهای یک مدیر موفق و تأثیر فضای دیجیتال بر فعالیتهای صنفی به بیان دیدگاههای خود پرداخت.
روح اله عموحسینی (عمو روحی) فود بلاگر و فعال فضای مجازی در حوزه غذا و رستوران :
اگر کسی به تولید محتوا علاقه دارد، به نظر من این مسیر میتواند از کارمندی انتخاب بهتری باشد؛ البته به شرطی که وارد حوزهای شود که واقعاً به آن علاقه دارد. فقط هم فودبلاگری نیست؛ ماشین، املاک، تکنولوژی یا هر موضوع دیگری. مهم این است که بتوانید محتوای باکیفیت تولید کنید، عاشق کارتان باشید و در آن استمرار داشته باشید و از همه مهم تر اینکه برای نتیجه گرفتن صبور باشید.
ظرفیتهای نهفته در هیئتهای مذهبی به عنوان ارکان «اقتصاد سوم» یا بخش غیرانتفاعی، در شهرستان بافق به محرکی برای توسعه اجتماعی و رونق اقتصادی محلی تبدیل شده است. این نهادهای مردمی که با تکیه بر سنتهای دینی نظیر نذر و وقف فعالیت میکنند، با هزینهای اندک و کارآمدی بالا، بخشی از خلأهای خدمات اجتماعی را پر کرده و نقشی کلیدی در حمایت از اقشار نیازمند و گردش سرمایه در بازارهای محلی ایفا میکنند.
مجمع عمومی مجمع عمومی عادی سالیانه سال مالی منتهی به ۱۴۰۴/۱۲/۲۹ شرکت سرمایهگذاری توسعه معادن و فلزات با حضور حدود ۸۵.۳ درصدی سهامداران در تاریخ ۲۰ تیرماه ۱۴۰۵ در هتل لاله تهران برگزار شد.
چین از تلاشهای «گروه ۷» برای کاهش وابستگی به مواد معدنی حیاتی این کشور انتقاد کرد و از این بلوک خواست به قواعد تجارت بینالمللی احترام بگذارد و از ایجاد آنچه پکن «محافل کوچک» مینامد برای برهم زدن نظم اقتصادی جهانی، خودداری کند.
صنعت، معدن و تجارت جمهوری اسلامی ایران در دیدار با وزیر صنعت و ساخت و ساز جمهوری قزاقستان، ضمن بررسی راهکارهای توسعه مناسبات اقتصادی، بر اجرای پروژههای مشترک صنعتی با هدف ارتقای حجم مبادلات تجاری دو کشور تأکید کرد.
در شرایطی که اقتصاد کشور با فشارهای ناشی از جنگ، تحریم و محدودیتهای تجاری روبهرو است، بخش معدن میتواند به یکی از مهمترین پیشرانهای اقتصاد کشور در دوران جنگ و پساجنگ تبدیل شود.
عضو هیات رییسه مجلس، با انتقاد از کم توجهی دولت به اجرای قانون برنامه هفتم، گفت: لازم است دولت با نگاهی بازتر در شرایط کنونی کشور در راستای اجرای این قانون مسیر را برای توسعه و استفاده از ظرفیت معادن جهت رفع مشکلات اقتصادی کشور هموار سازد.
در حالی که سال ۱۴۰۵ آغاز شده و جنگ همچنان ادامه دارد، فعالان اقتصادی و اعضای اتاق بازرگانی تهران و ایران معتقدند آینده اقتصاد کشور بیش از هر زمان دیگری به سرنوشت درگیریها، تحریمها و سیاستهای اقتصادی وابسته است.
دولت چهاردهم کار خود را در شرایطی آغاز کرد که صنعت نفت ایران زیر فشار همزمان تحریمهای هدفمند، ناترازی انرژی و فرسودگی زیرساختها قرار داشت؛ اما بهجای تکرار مسیرهای گذشته، تلاش کرد با بازتعریف نقش نفت و گاز، این منابع را از یک ابزار درآمدی کوتاهمدت به اهرمی راهبردی برای امنیت انرژی و آینده اقتصاد ملی تبدیل کند.
جهش فناورانه در هوش مصنوعی پرسشی بنیادین مطرح میکند: تا کجا میتوان تصمیم را به الگوریتم سپرد؟ پاسخ در ظهور شاخهای تازه به نام هوش مصنوعی انسان محور نهفته است.
جایگزینی دیپلماسی اقتصادی با سیاسی لازمه توسعه اقتصادی در شرایط کنونی کشور است و نباید تمام گرههای اقتصادی به تحریمها ارتباط داد و دولت میتواند با نقش پدرانه خود، بنگاههای خصوصی را در مسیر توسعه کمک کند.
صادرات نفت ایران برخلاف فشار تحریمها ادامه یافته و حتی به سطوح قابلتوجهی رسیده، اما مسئله اصلی نه فروش نفت، بلکه مسیر پرهزینه و پرریسک بازگشت ارز آن است. در غیاب کانالهای رسمی بانکی، سازوکاری غیرشفاف و شبکهمحور موسوم به «اقتصاد تراستی» به ستون پنهان تجارت نفت ایران تبدیل شده؛ مدلی که بقای صادرات را تضمین کرده، اما همزمان هزینههای سنگینی به اقتصاد تحمیل میکند.