اگر مهمترین تحول شعر کلاسیک را بتوان در موسیقی زبان و مهمترین تحول شعر نو را در دگرگونی ساختار سطر و روایت دانست، در چارچوب نظریه طراشعر، مهمترین تحول پیشنهادی در حوزه فرم و ترکیب رخ میدهد. طراشعر میکوشد مرکز آفرینش شعر را از سطح واژه و سطر به سطح حرف، تصویر و صفحه گسترش دهد و از این رهگذر، نسبت میان عناصر سازنده شعر را از نو تعریف کند.
