در بافق، وقتی خورشید در آستانهی غروب، سایههای بلند خود را بر آستانهی مقدس امامزاده عبدالله(ع) میافکند، زمان از چرخش معمول باز میایستد. اینجا، «نخلبرداری» تنها یک آیین مذهبی نیست؛ بلکه یک نمایش باشکوه از تاریخ، خون و ایمان است. سازهای عظیم که از زمین برمیخیزد تا شکوهِ از دست رفتهی عاشورا را بازپس گیرد. اما پشت این سازهی چوبی و پارچههای رنگین آن، چه روایتهای پنهانی نهفته است؟
