هرچه افق دید تصمیمگیران و تصمیم سازان کشور وسیعتر و انتظارات از ظرفیتهای بومی و محلی جامعتر و فراگیر تر باشد، ثبات شغلی و سودآوری ناشی از آن افزونتر خواهد شد. تحقق این هدف، پیش از هر چیز نیازمند نگاهی کلان، آگاهانه و فراملی و حتی بینالمللی به ظرفیت ها و توانمندیهای بومی و منطقهای است.